ԷՄՄԱՆՈՒԷԼ
Ավետարանի Հավատքի
Քրիստոնյաների Եկեղեցի

ՆՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԵՎ ԻՐԱԴԱՐՁՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

28-08-2010

Օգոստոսի 10-ից մինչև 24-ը տեղի ունեցան պատանեկան և երիտասարդական ճամբարները ք. Ծախկաձորում:

29-08-2010

Սեպտեմբերի 4-ից սույն թվականի “Էմմանուէլ” եկեղեցում սկսվում են աստվածաշնչյան դպրոցի դասերը:

 

29-08-2010

Աստվածաշնչյան դպրոցում սովորելու ցանկացողները, կարող են գալ “Էմմանուէլ” եկեղեցի Սեպտեմբերի 4-ին ժամը 12:00-ին:

 

ԱՐԱԳ ԿԱՊ
Հեռ:+374 10 711044
Էլ.հասցե: info[at]emmanuel.am

Ո՞Վ Է ՀԻՍՈՒՍ

Խաղաղության Իշխան... Մարմնացած Խոսք... Փրկիչ ու Տեր... Թագավորների Թագավոր... Հուդայի Առյուծ... Աստծո Գառ

<<Եվ Հիսուս դուրս գնաց Փիլիպպեայ Կեսարիայի կողմերը, և իր աշակերտներին հարցնում էր և ասում. Մարդիկ ինձ համար ո՞վ են ասում, որ մարդի Որդին լինի: Նրանք էլ ասեցին. Ոմանք` թե Հովհաննես Մկրտիչն է, իսկ մյուսները` Եղիան. ուրիշներն էլ` Երեմիան, կամ մարգարեներից մեկը: Նրանց ասեց. Իսկ դուք ո՞վ եք ասում ինձ համար, թե լինեմ: Սիմոն Պետրոսը պատասխան տվավ և ասեց. Դու ես Քրիստոսը` կենդանի Աստծո Որդին: Եվ Հիսուսը պատասխան տվավ և ասեց նրան. Երանի քեզ, Սիմոն` Հովնանի որդի, որովհետև մարմինը և արյունը չհայտնեց քեզ, բայց իմ Հայրը որ երկնքումն է>>: (Մաթևոս 16.13-17)

<Ո՞վ է Հիսուս> հարցին պատասխանելու համար քրիստոնյաները հիմնվում են Աստվածաշնչի վրա` այն բաների վրա, որոնք Հիսուս ասաց Իր մասին, Հին Կտակարանի մարգարեությունների վրա, որոնք նախագուշակում էին Նրա գալը և Քրիստոսին վերաբերող վարդապետությունների վրա Նոր Կտակարանի միջոցով:

Մարդկանց շատ հաճախ հետաքրքրում է Նրա աստվածային բնությունը, Նրա հրաշքները և շնորհքի միջոցով հավիտենական փրկության Իր առաջարկը` <<առաջ Հրեային և հետո Հույնին>> (Հռոմեացիներ 1:16)... այլ բառերով ասած` բոլոր մարդկությանը:

Քանի որ սերը, որը Հիսուս առաջարկում է, գալիս է Նրա հետ անձնական հաղորդակցության միջոցով, շատ հավատացյալներ որոշակի սահմանումներ են տալիս, թե ով է Տերն իրենց համար:

Հիսուսի ավետարանը բառացիորեն <<բարի լուր>> է: Այսպիսով, հուսով ենք` կվայելեք` ուսումնասիրելով Հրաշքը, որը բոլոր ստեղծվածների Աստված պատրաստեց քեզ համար:

Հիսուս ի՞նչ ասաց Իր մասին

Նա Աստծո Որդին է, Աստծուն հավասար և Հորից տրված իշխանությամբ

<<Եվ ամենքն ասացին. Ուրեմն դու Աստծո Որդի՞ն ես, և նա ասաց նրանց. Դուք եք ասում, որ ես եմ>>: (Ղուկաս 22.70)

<<Որովհետև ով որ իմ Հոր կամքը կատարի, որ երկնքում է, նա է իմ եղբայրը, քույրը և մայրը>>: (Մաթևոս 12.50)

<<Եվ Հիսուս, մոտ գալով, նրանց հետ խոսեց և ասաց, Ամեն իշխանություն ինձ տրվեց երկնքում և երկրում>>: (Մաթևոս 28.18)

<<Նրա համար հրեաներն էլ ավելի ուզում էին սպանել նրան, որ ոչ թե միայն շաբաթ օրն էր քանդում, այլ Աստծուն էլ իրեն Հայր էր ասում` իր անձն Աստծուն հավասար անելով>>: (Հովհաննես 5.17-22)

Իմացեք, որ երբ մի մարդ պնդում է, որ Աստված է, արմատական հայացք է: Հիսուս աշխարհի կրոնների միակ առաջնորդն է, որ պնդում էր դա և ոչ իրեն պաշտպանելու համար: Ինչպե՞ս: Շարունակիր կարդալ...

Նա սուրբ կյանք ապրեց

<<Ձեզանից ո՞վ կարող է ինձ մեղքի համար հանդիմանել, բայց եթե ճշմարտությունն եմ ասում, ինչու? չեք հավատում ինձ>>: (Հովհաննես 8.46)

Հիսուս հնարավորություն ուներ մեղանչելու: Եթե Նա մեղանչելու հնարավորություն չունենար, Նա չէր փորձվի ամեն բանով և չէր կարող լինել մեզ կարեկցող քահանայապետը (Եբրայեցիներ 4.15): Երբ նա փորձվում էր, Նա միշտ հանդիմանում էր այդ մտքին Սուրբ Գրքով (Մարկոս 4.1-13):

Քանի որ Նա չմեղանչեց, Աստված կարողացավ ընդունել Նրա զոհը: 1 Պետրոս 3.18-ն ասում է. <<Որովհետև Քրիստոսն էլ մեկ անգամ մեղքերի համար չարչարվեց, այն Արդարն անարդարների վրա, որ մեզ մոտեցնի Աստծուն, որ թեև մեռավ մարմնով, կենդանի եղավ հոգով>>:

Նա ասաց, որ միակ ճանապարհն է դեպ Հայրը

<<Ես եմ ճանապարհը և ճշմարտությունը և կյանքը. ոչ ոք չի գալիս Հոր մոտ, եթե ոչ ինձանով>>: (Հովհաննես 14:6)

Շատ կարևոր է նշել նաև, որ Հիսուս իրեն չէր անվանում նպատակակետը, այլ ճանապարհը` նշելով, որ եթե փրկությունը միանգամից է այն մեղավորի համար, որը խոստովանում և ներվում է, մեր քրիստոնեական ճանապարհը ընթացք է:

Նա իշխանություն ուներ մեղքերը ներելու և հավիտենական կյանք պարգևելու

<<Հիսուս նրան ասեց. Ես եմ հարությունը և կյանքը. ինձ հավատացողը թեև մեռնի էլ, կապրի: Եվ ամեն ով որ կենդանի է և ինձ հավատում է, հավիտյան չի մեռնի>>: (Հովհաննես 11.25-26)

<<Եվ նա, նրանց հավատքը տեսնելով, նրան ասեց. Ո՛վ մարդ, քո մեղքերը թողված լինեն քեզ: Եվ դպիրները և փարիսեցիները սկսեցին խորհել և ասել. Սա ո՞վ է, որ հայհոյանք է խոսում, ո՞վ կարող է մեղք թողել` բացի միայն Աստված>>: (Ղուկաս 5.20-21)

<<Եվ սա է ինձ ուղարկողի կամքը. որ ամեն ով որ տեսնի Որդուն և հավատա նրան, հավիտենական կյանք ունենա, և ես հետին օրումը կհարուցանեմ նրան>>: (Հովհաննես 6:40)

<<Ճշմարիտ, ճշմարիտ ասում եմ ձեզ. Ինձ հավատացողը հավիտենական կյանք ունի>>:
Նա կանխատեսավ Իր մահն ու հարությունը

<<Եվ այն տասներկուսին մոտն առավ և ասաց նրանց. Ահա վեր ենք ելնում Երուսաղեմ, և կկատարվեն մարգարեների ձեռովն մարդի Որդու համար բոլոր գրվածները: Որովհետև հեթանոսներին կմատնվի, և ծաղր կլինի, կնախատվի, և նրա վրա կթքվի: Եվ կծեծեն, կսպանեն նրան, և երրորդ օրը յարություն կառնի>>: (Ղուկաս 18.31-33)

Նա ասաց, որ նորից կգա

Մաթևոս 24.27-30 <<Որովհետև ինչպես կայծակը դուրս է գալիս արևելքից և երևում մինչև արևմուտք, այնպես էլ կլինի մարդու Որդու գալուստը: Որովհետև որտեղ մեռած մարմինը լինի, այնտեղ կհավաքվեն արծիվները: Եվ շուտով այն նեղության օրերից հետո արեգակը կխավարի, և լուսինն իր լույսը չի տա և աստղերը երկնքից վայր կնկնեն, և երկնքի զորությունները կշարժվեն: Եվ այն ժամանակ կերևա մարդու Որդու նշանը երկնքում, և այն ժամանակ կոծ կանեն երկրի բոլոր ազգերը. և կտեսնեն մարդու Որդիուն` գալիս երկնքի ամպերի վրա զորությունով և շատ փառքով>>:

Մարկոս 14.61-62 <<Իսկ նա լուռ կենում էր և ոչինչ պատասխան չէր տալիս: Քահանայապետը դարձյալ նրան հարցնում էր և ասում. Դու՞ ես Քրիստոսը` Օրհնյալի Որդին: Հիսուսն էլ պատասխանեց, Ես եմ, և դուք կտեսնեք մարդու Որդուն` զորության աջ կողմը նստած և երկնքի ամպերով եկած>>:

Հիսուս հստակ գիտեր, որ Ինքն Աստծո Գառն է, Մեսիան, որի մասին խոսվել է Հին Կտակարանում: Նա գիտեր, որ պետք է սուրբ կյանք ապրի: Երբ Նա վերադառնա, Նա կդատապարտի աշխարհի մեղքը... բացի նրանցից, ովքեր արդեն ընդունել են դատապարտությունը, արդարացվել են և փնտրել են Նրա ողորմությունը Հիսուս Քրիստոսին հավատալու միջոցով:

Ի՞նչ էր Հին Կտակարանը մարգարեանում Մեսիայի մասին

<<Բայց Նա մեր մեղքերի համար վիրավորվեց և մեր անօրենությունների համար հարվածվեց, մեր խաղաղության պատիժը նրա վրա եղավ, և նրա վերքերովը մենք բժշկվեցանք>> (Եսայիա 53.5)

<<Այն քարը որ շինողներն անարգեցին` նա եղավ անկյունի գլուխ>>: (Սաղմոս 118.22)

<<Նա պիտի կլանի մահին հավիտյան, և Եհովա Տերը պիտի ջնջի արտասուքն ամեն երեսից, և իր ազգի ամոթը պիտի հեռացնի բոլոր երկրի վրայից, որովհետև Տերն է ասում>>: (Եսայիա 25:8)

Քաղված է www.whoisjesus-really.com-ից:

Հին Կտակարանը վերջացվել է Հիսուսի ծնունդից հարյուրավոր տարիներ առաջ: Այս գրքերի միջոցով շատ մարգարեություններ են արվել շատ մարդկանց կողմից ապշեցնող մանրամասնությամբ: Իրականում, կատարված մարգարեությունը Աստվածաշնչին բնորոշ նշաններից է` հաստատելով, որ դա Աստծուց ներշնչված Խոսքն է:

Օրինակ` Հին Կտակարանը նշում էր, որ Հիսուսին կմատնի մեկը, ում Նա վստահում էր:
<<Իմ հատուկ բարեկամ մարդն էլ, որ նրան հուսացի, որ իմ հացն ուտում էր, ոտքը բարձրացրեց ինձ վրա>> (Սաղմոս 41.9): Նոր Կտակարանը, որում գրառված են Հիսուսի կյանքը և հարությունը, բացահայտում է, որ 12 մարդկանցից մեկը, որոնց Հիսուս ընտրեց իր ներքին շրջանակի մեջ լինելու, մատնեց Նրան. <<Եվ Հուդա Իսկարիովտացին` այն տարսներկուսից մեկը, քահանայապետների մոտ գնաց, որ նրան մատնի նրանց>>: (Մարկոս 14.10)

Սրա պես ավելի քան 300 մարգարեություն է արվել Մեսիայի վերաբերյալ Հին Կտակարանում և հետո կատարվել Հիսուսի կյանքի, մահվան և հարության միջոցով:

Մի քանի օրինակներ

Մեսիան կծնվի կույսից- Մարգարեացվել է-Եսայիա 7.14; Կատարվել է-Մաթևոս 1.18-25

Մեսիան կնզովվի և կխաչվի-Մարգարեացվել է-2 Օրինաց 21.22-23, Սաղմոս 22, Սաղմոս 69.21, Կատարվել է- Մաթևոս 27.34-50; Հովհաննես 19.28-30, Գաղատացիներ 3.13

Մեսիան հարություն կառնի մեռելներից- Մարգարեացվել է-Սաղմոս 16.10; կատարվել է-Գործք 13.35-37

Կատարված մարգարեություններին ավելի լավ ծանոթանալու համար այցելեք www.greatcom.org:

Ինչպե՞ս է Նոր Կտակարանը պատասխանում <<Ով է Հիսուս>> հարցին

<<Հիսուսն էլ ասաց նրանց. Երբ որ մարդու Որդուն կբարձրացնեք, այն ժամանակ կիմանաք, թե ես եմ. և իմ անձիցը ոչինչ չեմ անում. այլ ինչպես իմ Հայրը սովորեցրեց ինձ, այն եմ խոսում: Եվ ինձ ուղարկողն ինձ հետ է. ինձ մենակ չէ թողել Հայրը, որովհետև ես միշտ նրան հաճելի բաներն եմ անում>>: (Հովհաննես 8.28-29)

<<Սկզբումն էր Բանը և Բանն Աստծո մոտ էր և Բանն Աստված էր: Նա սկզբում Աստծո մոտ էր: Ամեն ինչ նրանով եղավ, և առանց նրան ոչինչ չեղավ, ինչ որ եղավ>>: (Հովհաննես 1.1-3)

<<Որովհետև Աստված այնպես սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդին տվեց. որ ամեն նրան հավատացողը չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա>>: (Հովհաննես 3.16)

Գործք առաքելոց գրքից

Գործք առաքելոց գիրքը նկարագրում է, թե ինչպես քրիստոնեությունը հուդայիզմ աղանդ համարվելուց փոխվեց և դարձավ աշխարհի կրոն, որովհետև Աստծո Հոգին շարժվում էր այն մարդկանց կյանքում, ովքեր վկա էին եղել Հիսուսին, և ովքեր այժմ տարածում էին Նրա փրկության պատգամն ամբողջ աշխարհով մեկ:

Պենտեկոստեի օրերին Պետրոսը քարոզում է. <<Հիմա թող ստույգ գիտենա Իսրայելի բոլոր տունը, որ Աստված նրան Տեր և Օծյալ արեց, սույն Հիսուսին, որին դուք խաչեցիք>>: (Գործք 2.22-36)

Պողոսի նամակներից

Պողոս առաքյալը շատ նամակներ է գրել այն եկեղեցիներին, որոնց նա օգնում էր կայանալ հարավային Եվրոպայում և Փոքր Ասիայում` օգնելով պատասխանելու հարցերին և քրիստոնեական աստվածաբանությանը վերաբերող վեճեր լուծելու:

<<Արդ մենք,հավատքով արդարացած լինելով, Աստծո հետ խաղաղություն ունենք` մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի ձեռքով>>: (Հռոմեացիներ 5.1)

<<Որովհետև ոչ ոք ուրիշ հիմք չի կարող դնել, քան թե որ գրված է, որ է Հիսուս Քրիստոս>>: (1Կորնթացիներ 3.11)

<<Որովհետև ինչպես Քրիստոսի չարչարանքներն ավելանում են մեզանում, այնպես էլ Քրիստոսի ձեռքով շատանում է մեր մխիթարությունը>>: (2 Կորնթացիներ 1.5)

<<Արդ այն ազատությունով, որ Քրիստոս մեզ ազատեց, հաստատ կացե՛ք և դարձյալ ծառայության լծի տակ մի՛ մտնեք>>: (Գաղատացիներ 5:1)

<<Մարդի՛կ, սիրեցե՛ք ձեր կանանց, ինչպես Քրիստոսն էլ սիրեց եկեղեցուն և իր անձը մատնեց նրա համար>>: (Եփեսացիներ 5:25)

<<Ձեր ամեն մեկը թող այն մտածի, որ էլ Քրիստոս Հիսուսում էր, որ Աստծո կերպարանքում լինելով, հափշտակություն չհամարեց Աստծուն հավասար լինել: Այլ իր անձն ունայնացրեց և ծառայի կերպարանք առնելով` մարդկանց նման լինելով` կերպարանքով մարդիու պես գտնվելով>>: (Փիլիպեցիներ 2.5-7)

<<Որ աներևույթ Աստծո պատկերն է` ամեն ստեղծվածներից առաջ ծնված>>: (Կողոսացիներ 1.15)

Եբրայեցիների գրքից

Եբրայեցիների գիրքը Քրիստոսի գերազանցության մասին է` վեր մարգարեներից, հրեշտակներից, Մովսեսից և քահանաներից: Նա դարձավ մեր Քահանայապետը, որպեսզի մենք բոլորս կարողանանք դառնալ քահանաներ, երբ մուտք գործենք Հոր մոտ:

<<Շատ մասերով և շատ կերպերով Աստված, առաջուց խոսելով մեր հայրերի հետ մարգարեների ձեռով, Այս վերջի օրերում խոսեց մեզ հետ Որդով, որին ամեն բանի ժառանգ դրեց, որով աշխարհն էլ արեց>>: (Եբրայեցիներ 1.1-2)

Հայտնություն գրքից

<<Եվ Հիսուս Քրիստոս հավատարիմ վկայից, որ մեռելներից անդրանիկը և երկրի թագավորների իշխանն է, նրան, որ մեզ սիրեց և մեր մեղքերից լվաց մեզ իր արյունով>>: (Հայտնություն 1:5)

Դևերից

<<Եվ ահա աղաղակեցին և ասացին. Քեզ ի՞նչ բան կա մեզ հետ, Հիսուս` Աստծո Որդի, եկել ես այստեղ ժամանակից առաջ մեզ տանջելու>>: (Մաթևոս 8.29)

Ի՞նչ է Կտակարանը

Հին և Նոր Կտակարաններն այն ուխտերն են, որոնք Աստված արել է Իր ժողովրդի հետ: Ուխտերը պարտավորեցնում են արյունով կնքված համաձայնություններ: Նոր Կտակարանը ներկայացնում է նոր համաձայնագիրը, որն Աստված ունի մարդկանց հետ Հիսուսի կատարած բոլոր պահանջների և մարգարեությունների շնորհիվ:

Հիսուսի մարդեղությունը

Հիսուսի սիրած ձևերից էր վկայել Իր մասին: Նա Նոր Կտակարանի King James տարբերակում 85 անգամ մեջբերում է Իրեն կոչելով <<Մարդու Որդի>>: Ահա Նրա մարդկային հատկանիշներից ոմանք.

Այն հրեաները, որոնք Նազարեթում էին մեծանում, սովորում էին ատաղձագործություն իրենց երկրային հորից, <<զարգանում էր իմաստությունով և հասակով, և շնորհքով` Աստծո և մարդկանց մոտ>>, (Ղուկաս 2.52) և սկսում ծառայությունն Իսրայելով մեկ 30 տարեկանում:
Հովհաննես Մկրտչի մորաքրոջ տղան, ով հռչակեց Մեսիայի գալուստը:
Մկրտվեց Հովհաննեսի կողմից Իր ծառայության սկզբում, որի ժամանակ երկնքից մի ձայն հռչակեց, << Դու ես իմ սիրելի որդին, ես քեզ հավանեցի>>: (Ղուկաս 3.22)
40 օր փորձվեց սատանայից անապատում, որի ժամանակ Նա ծոմ պահեց և աղոթեց, և դիմադրեց փորձությանը` մեջբերելով խոսքից:
Չընդունվեց ոչ Իր ընտանիքի կողմից, ոչ էլ Իր քաղաքի բնակիչների կողմից:
Հակոբոսի եղբայրը, որը Հակոբոս գրքի հեղինակն էր և վաղ եկեղեցու առաջնորդը:
3 տարի ծառայելուց, բժշկելուց և սովորեցնելուց հետո խաչվեց Երուսաղեմից դուրս Զատկի տոնի ընթացքում հռոմեացիների կողմից հրեա կրոնական առաջնորդների պահանջով:
Ուտելու, խմելու և քնելու մարդկային կարիքներ ուներ:
Սիրո, երջանկության, տխրության և զայրույթի մարդկային էմոցիաներ էր դրսևորում, բացի վախից, ատելությունից կամ հպարտությունից:
Ծնվեց Բեթլեհեմում` մի աղքատ ընտանիքում, որտեղ մայրը` Մարիամը, կույս էր: Ե՛վ նա, և՛ Հովսեփը` խորթ հայրը, Դավիթի արմատից էին և Հուդայի ցեղից էին` կատարելով հետևյալ մարգարեությունները` Միքիա 5.2, Ծննդոց 3.15, Եսայիա 7.14, Ծննդոց 49.10, Սաղմոս 132.11, Երեմիա 23.5, Եսայիա 11.10:

Քրիստոսի մարդեղության նշանակությունը

Ապրելով երկրի վրա 33 տարի` Հիսուս անցավ այն բոլոր փորձություններով, որոնք ես և դու ենք անցնում: Հենց այդ պատճառով էլ <<Տերը գիտի աստվածապաշտներին փրկել փորձանքից >> (2Պետրոս 2.9): Նա նաև իր օրինակով ցույց տվեց, թե ինչպես վարվենք: 1Պետրոս 2.21-ն ասում է, <<Որովհետև դուք հենց այդ բանի մեջ կանչվեցիք, որ Քրիստոս էլ չարչարվեց և ձեզ էլ օրինակ թողեց, որ նրա հետքերին հետևեք>>:

Այսպիսով, Նա գիտի, թե մենք ինչով ենք անցնում: Աստված փրկիչը կարող էր ներել մեղքերը, բայց չէր կարողանա կապ հաստատել մեղավորների հետ: Մարդ փրկիչը կկարողանար կապված լինել մարդկանց հետ, բայց իշխանություն կամ զորություն չէր ունենեա մեղքերը ներելու կամ մահից կենդանանալու: Անհրաժեշտ էր, որ Հիսուս երկուսն էլ լիներ:

Այդպես անելով` նա դարձավ <<Նոր Ադամը>>

<<Քանզի ինչպես Ադամով ամենը մեռնում են, այնպես էլ Քրիստոսով ամենը կենդանանում են: Այսպես էլ գրված է, թե առաջին մարդն` Ադամը կենդանի շունչ եղավ, երկրորդ Ադամը` կենդանարար հոգի>>: (1 Կորնթացիներ 15.22, 45)

Ո՞վ սպանեց Հիսուսին

Քրիստոսի Չարչարանքներ ֆիլմը հեռարձակվելուց հետո այս հարցը նորից դարձավ քննարկման նյութ: Պիղատո՞սն էր մեղավոր, Հռո՞մը կամ ամբողջ հրեա ազգը: Թե՞ ես և դու սպանեցինք Հիսուսին:

Եվ այո և ոչ: Նախ Նա մահացած չէ: Երբ մահացավ, իջավ դժոխք, վերցրեց բանալիները և ծառայեց մահացածներին: Երեք օր հետո Նա նորից կենդանացավ և ոչ որպես հոգի, այլ մարմնով և ոսկորներով: Երբ 40 օր հետո Նա թողեց Իր հետևորդներին նորից, Նա համբարձվեց երկինք, որտեղ Նա նստած է Հոր աջ կողմում մինչև գա այն ժամը, երբ Նա նորից կվերադառնա:

Երկրորդը, Քրիստոսը ինքն իրեն զոհաբերեց, որի պատճառով էլ մենք այսօր մեր մարմինները պիտի ներկայացնենք <<կենդանի պատարագ>> Հռոմեացիներ 12.1: Իր հրամանատարության տակ գտնվող հրեշտակների զորքերով և երկնքի զորությամբ հնարավոր կլինե՞ր խաչել Աստծո Որդուն առանց Իր թույլտվության: Մենք կարիք ունեինք Իր կատարյալ արյունով մաքրել մեր մեղքերը: <<Առանց արյուն թափելու թողություն չի լինում>>: (Եբրայեցիներ 9.22)

Հետևաբար, սխալ է մեղադրել ինչ-որ մեկին կամ խմբի Հիսուսին <<սպանելու>> համար, որը անպատվություն է Իր արած զոհի դիմաց: